Słowo do medytacji

On tego nie odwoła

Rz 11, 25-29 – Nie chcę jednak, bracia, pozostawiać was w nieświadomości co do tej tajemnicy – byście o sobie nie mieli zbyt wysokiego mniemania – że zatwardziałość dotknęła tylko część Izraela aż do czasu, gdy wejdzie [do Kościoła] pełnia pogan. I tak cały Izrael będzie zbawiony, jak to jest napisane: Przyjdzie z Syjonu wybawiciel, odwróci nieprawości od Jakuba. I to będzie moje z nimi przymierze, gdy zgładzę ich grzechy. Co prawdą – gdy chodzi o Ewangelię – są oni nieprzyjaciółmi [Boga] ze względu na wasze dobro; gdy jednak chodzi o wybranie, są oni – ze względu na przodków – przedmiotem miłości. Bo dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne.

Wiara jest odpowiedzią. Codziennym odpowiadaniem na Boże wezwanie. To wezwanie, które Bóg skierował do nas podczas chrztu. To, które codziennie kieruje poprzez słowo, w modlitewnej zadumie.

Wezwanie Boga ma w sobie obietnicę. Obietnicę zbawienia. Obietnicę pełni. On Tego nie odwoła. Raz danej obietnicy dotrzyma.

Tylko czy ja chcę ją przyjąć?